angielski sosnowiec Mocny, do
2 m wysoki krzew
bez kolców i cierni,
z owłosionymi pędami
rocznymi o jasnej
korze. Cała roślina
ma nieprzyjemny zapach.
Liście duże,
5-10 cm szerokości, w zarysie okrągławe, 3-5-
-klapowe z trójkątnymi, spiczastymi i piłkowanymi
łatkami, u nasady sercowate, z wierzchu
nagie, pod spodem owłosione i opatrzone żółtawymi
gruczołami żywicznymi, wykształconymi
szczególnie wyraźnie w stadium pączków. Kwiaty
zielonawe, niepozorne, wewnątrz niekiedy
czerwonawe, zebrane w 2-10-kwiatowe grona
stojące w pachwinach liści. Przysadki lancetowate,
owłosione, krótsze od szypułek, kielich
dzwonkowaty, owłosiony i gruczołowato punktowany.
Działki kielicha podłużne, tępe, odgięte
w tył, dwa razy dłuższe niż równowąsko-lancetowate
płatki korony. Jagody kuliste, czarne,
gruczołowato punktowane, o swoistym smaku.
Siedlisko: Wilgotne zarośla, luźne lasy liściaste,
olsy, łęgi, w zaroślach nadbrzeżnych oraz
na torfowiskach niskich i bagnach. Preferuje
mokre, ilaste gleby; chętnie na stanowiskach
półcienistych.
Rozmieszczenie: Od południowej i zachodniej
Francji po Wielką Brytanię, na wschód aż do
Kaukazu i środkowej Syberii. W Europie Południowej
tylko w uprawie. Na północnym brzegu
Alp częściowo zdziczała.
ośrodki wczasowe w wiśle