
Krzew wysokości
1—1,5 m, gęściej
rozgałęziony niż
berberys zwyczajny.
Gałązki kanciaste
z czerwonobrunatną
korą. Pączki małe, jajowate.
Ciernie zwykle
pojedyncze, 10-15 mm długości. Liście
całobrzegie, umieszczone w pęczkach w pachwinach
cierni. Górna powierzchnia liścia
świeżo zielona, dolna niebieskawozielona. Liście
zwykle różnej wielkości, ich długość wynosi
1-3 cm, mają kształt odwrotnie jajowaty
lub łopatkowaty, jesienią przebarwiają się
wspaniale na kolor szkarłatnoczerwony. Kwiaty
żółte, w pęczkach po 2-4 albo pojedynczo,
z zewnątrz często czerwonawo nabiegłe, 7-
-10 mm szerokości. Owoce elipsoidalne, do
10 mm długości, szkarłatnoczerwone, pozostają
na roślinie jeszcze w zimie.
Siedlisko: Jak wszystkie gatunki berberysu
również ten krzew nie ma szczególnych wymagań
co do właściwości gleby. Preferuje położenia
słoneczne.